III Niedziela Zwykła /B/ (2015)
III Niedziela Zwykła /B/
2015-01-25
Jon 3,1-5.10; Ps 25,4-9; 1 Kor 7,29-31; Mk 1,15
Nawracajcie się! To słowa, które dziś Chrystus kieruje do każdego z nas. A przy nawróceniu nie można być ospałym. Trzeba ciągle pytać siebie: co jeszcze mogę zrobić, by stać się świętym? Nawrócenie prowadzi przecież do świętości. Najlepszym sposobem na nawrócenie jest pójście za Jezusem. Takie całkowite, definitywne wstępowanie w Jego ślady. Ta myśl również pojawia się w dzisiejszym fragmencie Ewangelii podczas powołania pierwszych uczniów. Tak jak powołani przez Jezusa rybacy NATYCHMIAST zostawili sieci i poszli za Nim, tak i każdy z nas powinien zostawić wszystkie inne sprawy i już dziś, pójść za Chrystusem.
Jeśli już sam wejdę na drogę nawrócenia, jeśli już odnajdę drogę, na którą zaprasza mnie Jezus, wtedy stanę się jak apostołowie rybakiem ludzi. Powinniśmy nieustannie zabiegać, aby „łowić” jak najwięcej sióstr i braci dla Chrystusa. Tu konieczny jest Boży Duch, którym Chrystus pragnie nas obdarzyć.
Apostoł Chrystusa łowi w sieci, a sieć w dzisiejszej Ewangelii to symbol Kościoła Chrystusowego. W tej Sieci Kościoła znajdują się wszyscy ochrzczeni a grzeszni, podobnie jak w sieci rybaka znajdują się ryby dobre i te, które do spożycia w ogóle się nie nadają. Chrystus zaprasza nas mimo wszystko do wspólnoty tłumacząc, że dla każdego znajdzie się miejsce w Jego Kościele, wystarczy tylko z całego serca pragnąć własnego nawrócenia.
Przygotował: ks. Michał
Dz. 8, 5 – 8. 14 – 17; 1 P 3, 15 – 18; J 14, 15 – 21
Teksty liturgiczne ciągle wspominają o Chrystusie, który ukazywał swoim uczniom po zmartwychwstaniu, przebywał z nimi. Dzisiejsza liturgia słowa mówi nam o Duch Świętym. To Jego obiecał Jezus uczniom w czasie ostatniej wieczerzy: „będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze”. Jezus mówił o Nim jako o Pocieszycielu,
a dalej dodaje: „a Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem”. Jezus nie zapowiada jakiegoś nowatora, głoszącego nową naukę, ale mówi, że Duch Święty przypomni wszystko to, co On powiedział. Tematyka zesłania Ducha Świętego wprowadza nas w dzień Pięćdziesiątnicy. Liturgia używa tych tekstów aby nas dobrze przygotować na przyjęcie tego Daru. Obchodzenie tej pamiątki wylania Ducha Świętego na zgromadzonych w wieczerniku, przypomina nam
o sakramencie bierzmowania. Duch Święty zostaje wylany na nasze życie, abyśmy wydali obfite owoce. Jezus mówi o Duchu Pocieszycielu. Jakże bardzo nam brak tego pocieszenia w życiu codziennym.
Coraz bardziej uwidacznia się kultura konsumpcji, użycia. Dzisiejszy świat ofiaruje nam mnóstwo reklamy, taniej recepty na ciekawe życie. Przed zalewem tej masy, może nas ustrzec myślenie i widzenie w świetle pouczenia Ducha Świętego. Nie możemy poddać się bez walki. Mocy Ducha Świętego, którą otrzymaliśmy na chrzcie świętym i bierzmowaniu nie możemy zmarnować. Ona ma nas uzdalniać do dawania świadectwa. Bycie chrześcijaninem zobowiązuje nas w każdej sytuacji. Św. Jakub pisze: „martwa jest wiara bez uczynków”. Mamy dawać świadectwo. Do tego zachęca nas dziś Św. Piotr. W swym liście pisze: „Bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która jest w was.
A z łagodnością i bojaźnią Bożą zachowujcie czyste sumienie..” Starajmy się być wierni nauce Kościoła, starajmy się dawać świadectwo naszym życiem o Chrystusie, o jedności z Kościołem. Chrystus umarł za nas z miłości. Swym czynem potwierdził głoszoną przez Siebie naukę. Znamy przecież największe – przykazanie miłości: „Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie”. Jezus łączy miłość względem siebie z przykazaniami. Każdy z nas zna przykazania Boże. Może trudno jest je zachowywać, lecz widzimy, że są one potrzebne dla naszej odpowiedzi Bogu. Przykazania mają nam pomóc w drodze do Boga. Jezus pragnie, aby to On był na pierwszym miejscu.