30. lecie powstania Koła Stowarzyszenia Diabetyków w Ostrowcu Świętokrzyskim
W latach 50-tych XX-ego wieku zaczęły powstawać pierwsze kluby pacjentów przy przychodniach i poradniach przeciwcukrzycowych. Grupy osób dotkniętych cukrzycą spotykały się, aby w zespołach lepiej poznawać jej uwarunkowania, zasady leczenia i zapobiegania wielu groźnym powikłaniom. Uczono się stosowania na co dzień diety. W Bydgoszczy w 1981 roku zarejestrowano Stowarzyszenie zrzeszające osoby chore na cukrzycę, które aktualnie występuje pod nazwą Polskie Stowarzyszenie Diabetyków. Dziś Stowarzyszenie zrzesza ponad 100 000 członków zarejestrowanych w ponad 500 kołach terenowych. Jednym z nich jest Oddział Powiatowy Stowarzyszenia w Ostrowcu Świętokrzyskim, który świętuje 30. lecie swego istnienia.
10 października 2015 r. uroczystości jubileuszowe rozpoczęła Msza św. w Kolegiacie św. Michała Archanioła pod przewodnictwem ks. Rafała Kułagi, który wygłosił również homilię. Kaznodzieja zauważył, że w czynienie dobra i naśladowanie samego Chrystusa jest wpisana 30 letnia historia Ostrowieckiego Stowarzyszenia Diabetyków, celem którego jest: opieka i pomoc dla ludzi chorych na cukrzycę, dbanie o jakość leczenia cukrzycy czy pomoc w rozwiązywaniu trudnych problemów zdrowotnych i bytowych.
Cukrzyca (diabetes mellitus) to przewlekła choroba, której przyczyną jest zaburzenie przemiany węglowodanowej. Towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów. Pierwsze wzmianki o niej pojawiły się już w 1550 roku p.n.e. na hieroglifach egipskich. Pierwszy kliniczny opis tej jednostki chorobowej podał grecki lekarz Arteus z Kapadocji (30-90 n.e.). „Diabetes” z łacińskiego oznacza „płynący”, a „mellitus” – „słodki jak miód”.
W ostatnich latach cukrzyca zyskała wysoką pozycję w rankingu największych problemów zdrowotnych świata. Jako jedyna choroba niezakaźna została uznana przez Organizację Narodów Zjednoczonych za epidemię XXI wieku. Około 382 miliony osób na świecie choruje na cukrzycę, a dziesiątki milionów walczy z groźnymi powikłaniami tej choroby. Według Światowej Organizacji Zdrowia cukrzyca, uznana już za chorobę społeczną, jest jednym z najgroźniejszych schorzeń cywilizacyjnych.
Przeżywając Jubileusz w Kolegiacie św. Michała – mówił ks. Rafał – chcemy uczyć się w każdym chorym i cierpiącym dostrzegać cierpiącego Chrystusa. Obok troski o ciało warto podkreślić troskę także o duchowe potrzeby chorych i cierpiących.
Renesansowa zmiana mentalności, a później ideały oświeceniowe sprawiły, że medycyna coraz bardziej odchodziła od duchowości i chrześcijańskich tradycji. Dwudziesty wiek przyniósł tak duży rozdział, że medycyna wyspecjalizowana do poszczególnych organów czy komórek straciła z pola widzenia całego człowieka, którego przecież trzeba leczyć, patrząc nie tylko na jeden organ, ale na jego całe ciało, a także na jego emocje, potrzeby duchowe i religijne, a także na całą jego sytuację życiową.
Dzisiaj trzeba przypominać światu o trosce o całego człowieka. Choroba może uczynić człowieka bezradnym, mimo postępów medycyny. Choroba jest niewątpliwie wielką próbą, która dotyka człowieka, rodzi niepokój a czasem bunt. Jednocześnie u wielu choroba może prowadzić do umocnienia wiary, a nawet do nawrócenia.
Według św. Jana Pawła II odkrycie sensu cierpienia może być źródłem głębokiej radości, a radość ta może stać się udziałem wszystkich wierzących. Odkrycie to nie nastąpi jednak nagle i znienacka; przeciwnie, musi zostać poprzedzone długim procesem doświadczeń i dojrzewania.
Chrystus pozwala nam wejść w tajemnicę i odkryć dlaczego cierpienie, o ile jesteśmy zdolni pojąć wzniosłość miłości Bożej. Miłość jest najpełniejszym źródłem sensu cierpienia. Odpowiedzi udzielił Bóg człowiekowi w Krzyżu Jezusa Chrystusa.
Po Mszy św. nastąpił przemarsz do Biura Wystaw Artystycznych, gdzie miał miejsce dalszy ciąg uroczystości.
Członkowie PSD w Ostrowcu Świętokrzyskim