III Niedziela Adwentu /A/ (2016)

III Niedziela Adwentu /A/

2016-12-10

Iz 35, 1 – 6a. 10; Jk 5, 7 – 10; Mt 11, 2 – 11

 

„Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?”

Upewnienia się co do tego, kim był Pan Jezus, potrzebował prorok z nad Jordanu, Jan Chrzciciel. Jak słyszeliśmy w dzisiejszej Ewangelii: „Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: <<Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?>>” Pan Jezus odpowiada: „Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelie. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi”.

Odpowiadając na pytanie uczniów Jana Chrzciciela, Pan Jezus zacytował słowa proroka Izajasza z dzisiejszego pierwszego czytania. Mówiąc o mającym nadejść Mesjaszu, prorok Izajasz wskazuje na następujące znaki, które będą towarzyszyły Jego przyjściu: „Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie”. Odpowiedź Chrystusa jest więc bardzo precyzyjna. Jest On obiecanym Mesjaszem, ponieważ na Nim wypełniają się proroctwa mesjańskie. Pan Jezus przyszedł na ziemię, aby w miejsce Starego Przymierza, ustanowić Nowe Przymierze pomiędzy Bogiem i ludźmi, aby założyć królestwo Boże na ziemi.

Adwent, który przeżywamy, jest tym błogosławionym czasem, w którym Kościół zachęca nas do spojrzenia w dwu kierunkach: cofnięcia się do tego co było, wspominając pamiątkę Narodzenia Chrystusa, oraz do wybiegnięcia ku temu, co nas czeka w przyszłości, w czasie powtórnego przyjścia Chrystusa przy końcu czasów. Pan Jezus przyszedł na świat. Objawił się światu jako Mesjasz Zbawiciel. Dokonał dzieła naszego zbawienia na krzyżu. Założył królestwo Boże na ziemi. To jest ten pierwszy wymiar, który w Adwencie wspominamy i świętujemy.

Jeszcze istotniejszy i ważniejszy jest drugi wymiar przeżywania Adwentu. Polega on na czuwaniu i przygotowywaniu się na powtórne przyjście Chrystusa przy końcu świata. Każdy z nas powinien w Adwencie pamiętać, że założone przez Chrystusa królestwo Boże nie jest jeszcze dokończone. Każdemu z nas Pan Jezus zlecił kontynuowanie jego budowy. Jeżeli w naszych czasach mają się wypełnić słowa czytane w dzisiejszej Ewangelii, że niewidomi mają odzyskiwać wzrok, trędowaci doznawać oczyszczenia, głusi słyszeć, ubogim ma być głoszona Ewangelia – to ma się to dokonywać poprzez nasze działanie, przez dotyk naszych rąk, miłość naszych serc, głoszenie Dobrej Nowiny o zbawieniu naszymi ustami.

Konkretnie, co to znaczy budować królestwo Boże na ziemi? Budować królestwo Boże na ziemi, to znaczy starać się przezwyciężać zło dobrem. Budować królestwo Boże na ziemi, to znaczy starać się wypełniać świat miłością a nie nienawiścią. Budować królestwo Boże na ziemi, to znaczy starać się przebaczać naszym bliźnim, niż chować do nich w sercu nienawiść, czy chęć zemsty. Budować królestwo Boże, to znaczy posługiwać się w naszym życiu prawdą niż kłamstwem. Budować królestwo Boże, to znaczy kierować się współczuciem wobec naszych bliźnich niż zimną obojętnością. Innymi słowy, budować królestwo Boże na ziemi to znaczy żyć tak, jak żyłby Pan Jezus, gdyby był na naszym miejscu.

Zlecone nam przez Chrystusa zadanie nie jest łatwe i widzimy, że wciąż wiele jest jeszcze do zrobienia, aby zapanowało na ziemi i w sercach ludzi Chrystusowe Królestwo prawdy, sprawiedliwości, miłości i pokoju.

Przygotował: ks. Tomasz Flis