Doroczna uroczystość odpustowa ku czci św. Anny

Liturgiczne wspomnienie św. Joachima i Anny jest zarazem dniem dorocznego odpustu parafialnego w naszej wspólnocie. Główna koncelebrowana Msza Święta została odprawiona w naszej kolegiacie o godz. 18.00, której przewodniczył i homilię wygłosił Ks. Dominik Bucki, Dyrektor Administracyjny sandomierskiego Wyższego Seminarium Duchownego.

W homilii kaznodzieja podkreślił wartość rodziny oraz świętości. „Bóg każdego z nas wzywa do świętości” – powiedział kaznodzieja. Uroczystości odpustowe zakończyła uroczysta procesja z Najświętszym Sakramentem wokół kolegiaty.

W tym szczególnym dniu dla naszej wspólnoty parafialnej, pamiętajmy w modlitwach o kapłanach, którzy pracują w naszej parafii, siostrach zakonnych i o wszystkich parafianach, a zwłaszcza o tych, którzy z różnych przyczyn nie mogą uczestniczyć w życiu naszej parafii.

Św. Anna jest patronką szczęśliwego małżeństwa i dzieciństwa, matek, wdów, kobiet oczekujących dziecka, gospodyń, górników, tkaczy, tokarzy, stolarzy artystycznych, młynarzy, kramarzy, żeglarzy, krawców, koronkarzy, służących; jest wzywana w modlitwie o deszcz, o poprawę pogody, o znalezienie rzeczy zgubionych. O świętej Annie, matce Maryi, nie zachowało się zbyt wiele informacji. Ewangelie o niej milczą, nieco miejsca poświęcają jej jedynie apokryfy: Ewangelia Jakuba, Ewangelia Pseudo-Mateusza i Księga Narodzenia Maryi. Dowiadujemy się z nich, że św. Anna pochodziła z Betlejem, z rodziny kapłańskiej. Została żoną Joachima. Małżonkowie długo nie mieli dzieci; dopiero 40-dniowy post i modlitwy Joachima na pustyni spowodowały, że urodziła im się córka, której nadali imię Miriam – radosna pani. Gdy dziewczynka ukończyła trzy lata, rodzice oddali ją na wychowanie do świątyni.

Święta Anno, patronko nasza, bądź zawsze ucieczką grzesznych, schronieniem występnych, pocieszeniem strapionych i ucieczką wiernie Ci służących; broń nas i przyczyniaj się za nami teraz i w godzinę śmierci naszej; prosimy Cię przez miłość, jaką miałaś tu na ziemi dla Jezusa, naszego Pana i Matki Jego, Twojej córki, ażebyśmy wspierani modlitwami i zasługami Twoimi, dojść mogli po tym życiu doczesnym do życia wiecznego. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Dk. Krystian Musiał