XXV Niedziela Zwykła /C/ (2016)

XXV Niedziela Zwykła /C/

2016-09-18

 

Am 8, 4 – 7; 1 Tm 2, 1 – 8; Łk 16, 1 – 13

Święty Augustyn pisał: „Małe rzeczy są naprawdę małe, ale być wiernym w małych rzeczach – to wielka rzecz”. Trzeba więc na serio podejść do wezwania Chrystusa mówiącego do nas dzisiaj: „Bądź wierny w małym”. Bądź więc wierny w tych drobiazgach, na które składa się życie. Jakim trzeba być człowiekiem, aby to wezwanie zrealizować.

Podstawowym warunkiem wierności w małym jest wrażliwość. Jeśli nie będziemy jej posiadać, staniemy się przysłowiowymi słoniami w składzie porcelany, które nie zauważają, że pod ich nogami znajdują się jakieś drobiazgi. Chrystus dbał o drobiazgi i zwracał uwagę na najbardziej zaniedbanych, ubogich, niezauważanych przez innych. Ignacy Krasicki pisał: „Możesz ludzi omamić, Boga nie oszukasz”. Można przecież powiedzieć: „Posprzątałem”, ale tego nie zrobić. Może nawet nikt tego nie zauważy. Bóg jednak widzi wszystko. Można komuś powiedzieć: „Pamiętam o tobie”, ale tak naprawdę o nim zapomnieć. Człowiek uwierzy, ale Boga nie da się oszukać. Tylko człowiek prawdziwy, autentyczny, wrażliwy może być wierny w małym.

Aby być wiernym w małym, trzeba być także człowiekiem pokornym. Chrystus poprzez swoją pokorę dostrzegał więcej niż inni i był wierniejszy niż inni. Jeśli nie będziemy pokorni, jeśli nie będziemy uznawać swojej grzeszności, niekonsekwencji także w drobiazgach, to nigdy nie będziemy wierni w małych sprawach. Nieważne, co mamy przed nazwiskiem, jaki mamy samochód czy dom. Ważne, jacy jesteśmy w drobnych sprawach.

I tu dochodzimy do jeszcze jednej cechy człowieka wiernego w małym. Musi to być człowiek mądry. Chrystus w swojej mądrości potrafił dostrzec szczegóły. Gdybyśmy przewertowali dokładnie Pismo Święte, to okazałoby się, że dla Chrystusa drobiazgi były ważne, pamiętał o nich. Człowiek mądry Bożą mądrością potrafi dokonywać trafnych wyborów i mądrze pochylać się nad drobnymi, małymi rzeczami.

 Dzisiejszy fragment Ewangelii kończy się słowami: „Nie możecie służyć Bogu i mamonie”. Nie można iść do celu wieloma drogami. Pitagoras mówił: „Trudno jest iść przez życie wieloma drogami jednocześnie”. Trzeba więc iść drogą konsekwencji i wierności w małym. Stanie się to możliwe, gdy będziemy posiadać takie cechy, jak wrażliwość, pokora i mądrość! Jeśli jest nam potrzebna jakaś księga rekordów to ta, która mówi o ilości słów: „dziękuję”, „przepraszam”, „dobrze, że jesteś!”, używanych przez nas na co dzień.

Przygotował: ks. Tomasz