VII Niedziela Zwykła /A/ (2017)

VII Niedziela Zwykła /A/

Kpł 19, 1 – 2. 7 – 8; 1 Kor 3, 16 – 23; Mt 5, 38 – 48

„Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz”.

Świętość objawia się tym, że człowiek zachowuje największe przykazanie miłości: „Będziesz miłował Pan Boga twego z całego serca swego, z całej duszy swojej i ze wszystkich sił swoich, a bliźniego swego jak siebie samego”.

Miłość Panu Bogu okazujemy, gdy o Nim pamiętamy w codziennej modlitwie, w niedziele i święta uczestniczymy w Eucharystii i wypełniamy jego wolę w przykazaniach Bożych. Miłość bliźniego związana jest z czynieniem dobra, okazywaniem pomocy i wzajemnym szacunku. Świętość jest powołaniem wszystkich ludzi. Realizujemy ją w zwykłej codzienności: w spełnianiu obowiązków, sprzątaniu, uczciwej pracy i nauce.

W pierwszym czytaniu z Księgi Kapłańskiej Pan Bóg mówi do nas: „Nie będziesz żywił w sercu nienawiści do brata. Będziesz upominał bliźniego, aby go odwieść od złego. Nie będziesz szukał pomsty, nie będziesz żywił urazy do synów twego ludu, ale będzie kochał bliźniego, jak siebie samego”. Tak się przejawia prawdziwa świętość. Jej źródłem jest sam Duch Boży, który mieszka w nas. On jest naszą świętością. Św. Paweł pisze w Pierwszym Liście do mieszkańców Koryntu i do nas także: „Jesteście świątynią Boga, a świątynia Boga jest święta”.

Pan Jezus zawsze okazywał ludziom miłość. Nauczał, że bliźnim jest każdy człowiek. Uzdrawiał chorych, odpuszczał grzechy, pocieszał płaczących, karmił głodnych. Na krzyżu oddał życie, aby wszystkich ludzi pojednać z Bogiem i obdarzyć szczęściem wiecznym.

W Ewangelii słyszymy kazanie Pana Jezusa na Górze. Pan Jezus wzywa nas, abyśmy z miłością odnosili się do drugiego człowieka. Jezus odrzuca zasadę odwetu: oko za oko, ząb za ząb i wzywa do zwyciężania zła dobrem. Niektóre sekty w Starym Testamencie głosiły, że miłość należy się bliźniemu, a nienawiść należy się nieprzyjacielowi. Jezus Chrystus stanowczo odrzuca taką błędną naukę i nakazuje: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują”. Przykazanie miłości nieprzyjaciół jest udziałem w postępowaniu samego Boga, który zawsze kocha człowieka nieskończoną miłością i okazuje Boże Miłosierdzie. Mamy naśladować dobrego Boga: „Bądźcie doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”.

Trudno jest wiernie i uczciwie kochać, ale jeszcze trudniej jest pogodzić się z brakiem miłości. Tylko miłość Pana Boga do człowieka jest bezwarunkowa i darmo dawana. Pan Bóg daje o wiele więcej, niż się tego spodziewamy. W niedziele przychodzimy na Eucharystię, bo kochający Bóg chce nas obdarować łaską miłości. Pan Bóg zawsze nas kocha i nie przestaje kochać nawet wtedy, gdy my gardzimy Jego miłością, wybierając zło.

Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne, zmiłuj się nad nami.

Przygotowała: s. Teresa Opydo