IV Niedziela Wielkiego Postu /A/ (2014)
IV Niedziela Wielkiego Postu /A/
2014-03-30
1 Sm 16, 1b. 6 – 7. 10 – 13a; Ef 5, 8 – 14; J 9, 1 – 41
Biedni i nieszczęśliwi są ociemniali ludzie. Nie mogą widzieć piękna otaczającego ich świata. Nie mogą widzieć twarzy kochanych przez nich ludzi. Ale jeszcze bardziej godnymi litości są ludzie, którzy zatracili wzrok duszy, ludzie ślepi duchowo. Powinni oni wołać do Chrystusa tak, jak wołał inny ślepiec z Ewangelii, któremu Pan Jezus przywrócił wzrok: „Jezusie Synu Dawida, ulituj się nade mną!”. Jezusie Synu Dawida ulituj się nade mną, powinien wołać człowiek, który ślepy jest na wszystkie wartości duchowe. Wszystko przelicza na złotówki i poza tymi złotówkami nic się w jego życiu nie liczy. Jezusie Synu Dawida ulituj się nade mną i przywróć wzrok mojej duszy – powinien wołać człowiek opętany przez różne nałogi: alkoholu, narkotyków, seksu… Jezusie Synu Dawida ulituj się nad nami i przywróć wzrok naszej duszy – powinniśmy wołać my,gdy dokuczają nam pokusy i namiętności, gdy zżera nas pycha i nienawiść do ludzi, kiedy sami nic dobrego nie czynimy, a krytykujemy tych, którzy próbują czynić dobrze. Jezusie Synu Dawida ulituj się nad nami! Przywróć: wzrok naszym duszom i spraw, abyśmy przestali być ślepcami duchowymi.
Chrystus, który nas kocha i jest obecny w życiu każdego i każdej z nas, może przywrócić wzrok nie tylko naszym oczom, ale także, gdy potrzeba, wzrok naszej duszy. Może uwolnić nas od ślepoty naszych grzechów, nałogów, a w konsekwencji utraty życia wiecznego. Kończąc to rozważanie módlmy się słowami żołnierza, który w czasie bitwy został zraniony w głowę i bał się utracić swoje oczy:
„Panie nie zabieraj mi światła moich oczu! Ale jeśli już taka jest Twoja wola, to zostaw mi przynajmniej światło umysłu. Jeśli zaś i tego chcesz mnie pozbawić, zostaw mi przynajmniej światło wiary! Jezusie Synu Dawida ulituj się nad nami!”.
Przygotował: ks. Tomasz